|  home  |  zoeken  |  contact  |  lerarenkamer  |  7Days  |  Teleblik  |

www.bruutTAAL.nl

taalbeheersing taalbeschouwing fictie woorden benoemen zinnen ontleden werkwoordspelling

woorden benoemen

bijvoeglijk naamwoord

Een bijvoeglijk naamwoord zegt iets over een zelfstandig naamwoord (dat kan ook indirect via een voornaamwoord: Hij is lief). Het kan voor of achter dat zelfstandige naamwoord staan. Mooie Karlijn, het konijn is zacht, de gestolen fiets, lekkere honger.

 

eigenschappen van een bijvoeglijk naamwoord

  • Een bijvoeglijk naamwoord kan vaak trappen van vergelijking vormen: mooi- mooier- mooist, lief- liever- liefst, lekker- lekkerder- lekkerst, goed- beter- best. Helaas lukt het weer niet altijd: gestolen- *gestolener- *gestolenst.

  • Bijna altijd kun je achter een bijvoeglijk naamwoord een stomme e  zetten: lief-lieve,mooi-mooie. Als een woord al eindigt  op zo’n stomme e-klank komt er niet nog een extra e bij: het open boek, de gestolen fiets

 

Een speciale categorie is het stoffelijk bijvoeglijk naamwoord, dat geeft aan van welke stof iets gemaakt is. Het speciale is dat je deze woorden moet schrijven met een –n: een gouden ring, stalen zenuwen. Bedenk wel dat relatief nieuwe (vaak Engelse) stoffen zich niet houden aan Nederlandse regels: een plastic pop, een aluminium handvat, een formica tafelblad, een suède jas.

Een stomme e wordt ook wel sjwa genoemd. De stomme e is een ongearticuleerde klinker: als je je mond ontspant en je laat je stembanden trillen, dan hoor je de stomme e.

lidwoorden
naamwoorden
werkwoorden
voorzetsel
voornaamwoorden
bijwoord
telwoorden
voegwoord

zelfstandig naamwoord
bijvoeglijk naamwoord

 

lesmateriaal

oefening 1,2

stoffelijk bn

bijwoord of bn?

bijwoord en bn

zelf oefenen

lidwoord en bijv nmw