Zoeken

Het sabotagehulpwerkwoord al eens gebruikt?


 

Werken met BruutTAAL

Het idee achter BruutTAAL is dat je leerlingen zo vaak mogelijk in een zo realistisch mogelijke taalgebruikssituatie brengt. De context helpt eraan mee dat leerlingen de noodzaak voelen om goed en mooi werk te leveren. Dat werk publiceren zij op een eigen site, zodat er altijd een relatie met de echte wereld is. Daartoe barst BruutTAAL van de taalopdrachten en (vakoverstijgende) -projecten.
De theorielessen Nederlands zijn vrij revolutionair. De eigen werkwoordspellingdidactiek met De SpelSpieker wordt landelijk erg goed ontvangen en ook het unieke eigen grammaticaconcept Praktische Grammatica oogst in vakkringen veel succes. In 2016-2017 maakte BruutTAAL de overstap van Quayn naar Kwizl. Kwizl is een digitale toets-/leeromgeving die de kwaliteit van Quayn overneemt (geautomatiseerde toetsen, geen dom nakijkwerk meer), maar daarnaast formatief toetsen, peer review, samen leren in de klas en werken met metadata prachtig combineert.
Kwizl maakt het tevens gemakkelijk om individuele leerlingen naar aanleiding van de complexe opdrachten individueel leermateriaal te geven. Want de kwartjes vallen niet bij iedereen op hetzelfde moment. Je behandelt de theorie op enig moment, niet iedereen beheerst die theorie dan, en zeker niet iedereen past de theorie toe in eigen schrijfsels. Dan is de mogelijkheid om zonder moeite te laten herhalen/oefenen/leren ideaal.

De veelheid aan opdrachten en werkvormen moet zorgen voor een dynamiek in de klas, een werkende dynamiek welteverstaan. Je zult dan ook merken dat jouw rol een heel andere wordt: je krijgt tijd om naar leerlingen te kijken, om leerlingen te observeren, om groepen te begeleiden. Het zal best even duren voor je je eigen vorm gevonden hebt, maar het is de moeite waard. Je wordt weer de vakman, degene die leerlingen beter laat worden door hen op maat te bedienen.
Dat vergt ook het “met de handen op de rug”-lesgeven, een begrip uit het informaticaonderwijs. Je mag wel tips geven, maar de leerling moet het blijven doen. Jij moet niet achter het toetsenbord gaan zitten. Als je complexe opdrachten introduceert, geef dan aan dat leerlingen de eerste 15 minuten niet bij jou mogen aankloppen. Het is nu juist de bedoeling dat ze zelf fouten gaan maken, verkeerde keuzes gaan maken om uiteindelijk zélf de goede weg te vinden of beter gezegd een goede weg.

Heel nadrukkelijk wil ik ook wijzen op de mogelijkheid dat leerlingen zélf eigen richtingen op willen. Bij de 7Daysopdracht bijvoorbeeld beantwoorden de leerlingen steeds de vragen: Noem 3 onderwerpen waar je meer over zou willen lezen/weten en Welk onderwerp verwacht je in de komende tijd het meest in het nieuws tegen te komen? Geïnteresseerde leerlingen zou je dus best eens los mogen laten en dat laten doen: léés eens wat meer over dat onderwerp, vólg dat nieuws eens in verschillende media en presenteer het resultaat aan de klas.
De uitdaging is om leerlingen zoveel mogelijk te laten leren zonder dat jij alles bepaalt wat ze leren. Dat vraagt om voor een deel van de tijd de regie uit handen te geven, om los te laten. Dat is misschien bedreigend, maar het levert echt veel op. Zoals een gebruiker schreef: “Ik voel me haast schuldig: zij werken zich uit de naad, terwijl ik niks doe.” Dan is er die tijd voor de persoonlijke begeleiding, datgene waarvoor je leraar bent geworden.

 

Hier vind je een collega aan het woord over haar BruutTAALpraktijk.

Dyslexie, AD(H)D

Niet iedere leerling doet evenveel opdrachten in een periode. Sommige leerlingen hebben meer tijd nodig voor een goed resultaat. Laat leerlingen zelf bepalen hoeveel ze produceren, waar ze veel aandacht aan willen besteden. Leerlingen die dat (nog) niet aankunnen moeten natuurlijk heel erg geholpen worden met aan de gang blijven. 

Als je het jezelf gunt om leerlingen te waarderen om hun talenten in plaats van ze alleen te beoordelen op hun toetsresultaten, kunnen alle dyslexieregelingen de prullenbak in.

"Een probleem is pas een stoornis als er sprake is van disfunctioneren en lijden."

Theo Doreleijers, De Volkskrant, 13-7-2013