Werkwoordspelling
Probleem
"Ze kunnen niet meer spellen".
Al redelijk genuanceerd, in
tegenstelling tot de mensen die vragen: "Leren ze nog wel iets bij
Nederlands?", als ze een d/t-fout (denken te) constateren. De Nederlandse
les ontstijgt gelukkig het struikelblokkenniveau.
Maar: er is een probleem. Niet van deze tijd, maar van alle tijden. Ook
in schrijfsels van collega's, nagenoeg allemaal eerstegraders, kom je
regelmatig fouten in de werkwoordspelling tegen. Dat zijn geen vergissingen,
want je snapt het systeem of niet.
Als de slimste mensen van Nederland het
niet voor elkaar krijgen een volstrekt logisch systeem te snappen, hebben we
een probleem.
Oorzaak
1: De didactiek klopt niet
Ellenlange oefeningen met persoonsvormen dan ellenlange
oefeningen met voltooide deelwoorden dan met bijvoeglijke naamwoorden en
uiteindelijk 2 oefeningetjes met alles door elkaar. Het zet geen zoden aan
de dijk.
De vaardigheid die dus blijkbaar niet beheerst hoeft te
worden is: in een oefening met allemaal persoonsvormen de juiste
schrijfwijze invullen.
Oplossing 1
Wat wél aangeleerd moet worden, is je afvragen met welke
vorm je te maken hebt, want als je die zeker weet, is het toepassen van de
spelregel eenvoudig.
Oorzaak 2: dt bestaat niet
"Hoe spel je hij
loopt?" "Met een t".
"Hoe spel je hij
werkt?" "Met een t".
"Hoe spel je hij
fietst?" "Met een t".
"Hoe spel je hij
wordt?" "Met dt".
Oplossing 2
"Nee, met een t!"
Net als bij loopt, werkt en fietst staat ook bij wordt
de laatste letter van de stam in de persoonsvorm. Door die apart te noemen
lijkt het alsof woorden waarvan de stam op een d eindigt zich anders
gedragen dan de andere. Bij loopt, werkt en fietst zeg je ook
niet: met pt, met kt, met st.
De didactiek die bruutTAAL hanteert,
leert iedereen die dat wil, foutloos spellen.
|
